Notepad of a student

Blog

Welcome to my blog. Here, I write about things that interest me. Politics, coding, studying, life, or anything else I fancy rambling about. If you're in luck, I may've written it in a language that you understand better than English.

Spreken is zilver, schrijven is goud

Open archive Welkom bij een nieuwe Spreken is zilver, schrijven is goud, de beste blog sinds het ontstaan van ARPANET! Enfin, volgens een anonieme bevraging onder miljoenen Belgen. Vandaag is het toch iets anders dan gewoonlijk; ik verwerk regelmatig hier en daar een politieke column, omgeven door een hoop tekst over persoonlijke dingen, maar vandaag is het omgekeerd: Veel politiek en een beetje persoonlijke tekst daarrond. 't Is eigenlijk zelfs een beetje saai als ik het zo zelf bekijk, dus als je wilt kun je dat deel makkelijk overslaan, ik zal nog een hyperlink geven als het zover is.

Werken bij IDLab

De eerste werkdag is een feit! Ik ben om kwart na over zes opgestaan, want ik wilde zeker op tijd zijn. Al lang niet meer zo vroeg opgestaan maar bon. Ik had me de avond voordien vier sandwiches gesmeerd zodat ik die tijd ook kon uitsparen.

Met mijn fiets vertrok ik dan om kwart voor zeven naar Gent-Dampoort, alwaar ik goed op tijd aankwam. Het was lekker fris en windstil, en 's ochtends is dat ideaal fietsweer.
Ik zet mijn fiets in de bovenste rekken, expres; er is wel degelijk plek in de onderste rekken, maar ik ben nog jong en lenig genoeg dat ik die liever vrij laat voor andere mensen. Niet dat er plek tekort was, ze hebben de hoeveelheid fietsenstallingen bij Dampoort gevoelig opgedreven. Gent kiest resoluut voor de fiets en OV en da's duidelijk te zien.

Op de trein lees ik Het Belang van Limburg, en ik betrap mij erop dat ik al helemaal in het cliché van een werkmens ben vervallen; 's ochtends naar het treinstation en daar de gazet lezen. Sommige stereotiepen kloppen wel hoor.

In Antwerpen-Berchem kom ik om iets na achten aan, stipt op tijd. Ik moet pas om negen uur op het werk zijn, maar op de eerste dag laat ik het toeval geen roet in mijn eten strooien. Ik ga naar de fietsenstalling en huur voor de eerste keer een zogenaamde "Blue bike", en dat zijn, geloof het of niet, allemaal blauwe fietsen.

Met mijn Mobibkaart krijg ik probleemloos een sleuteltje toegewezen, en zoek ik in de rekken naar mijn fiets. Maar bij het slot begint de pret ineens; ik krijg mijn sleutel niet uit het slot.
Ik ben geen wilde en probeer het er rustig uit te krijgen, maar geen avance. Ondertussen begonnen de minuten toch op te lopen en zag ik me genoodzaakt iets meer kracht te gebruiken dan me lief is. Ik krijg hem er eindelijk uit! Maar ja, daar kan ik niet mee door Antwerpen fietsen, ik kan hem namelijk niet vastleggen.
Dus moet ik hem er terug insteken en terug in de stalling plaatsen. Nu krijg ik de sleutel er niet meer in. Opnieuw met wat extra force krijg ik hem erin, en met nóg meer moeite kan ik hem eindelijk er terug uittrekken. Terug naar de automaat, ik rapporteer een defect slot.
Ik pak dan maar een andere fiets. Bij deze gaat de sleutel wel vlot in en uit het slot. Ik kan vertrekken! De eerste keer met de fiets door Antwerpen. Ik heb nogal wat vooroordelen over grootsteden en hun houding tegenover zwakke weggebruikers, maar toch trap ik met goeie moed richting IDLab!

Het viel mij ook op dat er bij de fietsautomaat achter mij een orthodoxe jood op zijn beurt stond te wachten, compleet met die vreemde krulletjes langs de oren peies, een lang gewaad en accessoir hoedje.

Natuurlijk weet ik dat er een grote joodse gemeenschap in Antwerpen leeft (en dan zeker in de wijk Oud-Berchem), en die mensen doen maar hè. Maar wat wel grappig is: In de Thora staat niks vermeld over fietsen of GSM's1. Dus soms zie ik zo'n Chassidische jood, met zwarte hoed en al op z'n fiets langs mij doorkomen, SMS'en terwijl die aan het trappen is in vol ornaat, en dat contrast tussen het conservatief-religieuze en het modern-praktische is echt wel grappig om te zien!

Fietsmobiliteit in Antwerpen

Mijn fietsavontuur in Antwerpen begon met een rood licht. En daarna nog een rood licht. En nog een. En nog een. Extra vervelend: De fietspaden zijn te dun en dus kan ik tragere fietsers maar zelden inhalen, tenzij ik een tegenligger wil aanrijden. Ik moet regelmatig tussen autoverkeer weven omdat er gewoon geen fietspad voorhanden is.

Ik zal in Antwerpen dan ook zoveel mogelijk een helm dragen, want vorige maand nog heeft een vrouw het fietsen in Antwerpen bijna met haar leven bekocht.2

Het valt dus al direct op dat de fietser in Antwerpen, wel… meer een bekommernis achteraf is in het mobiliteitsbeleid, een groot verschil met hoe vlot je je met de fiets in Gent verplaatst. Toegegeven, Gent telt dan wel minder inwoners, maar politieke (on)wil kan onmogelijk uit de optelsom weggewuifd worden. Het Gentse circulatieplan was een flinke opsteker voor de stedelijke leefbaarheid en mobiliteit, ondanks alle verschrikkingen die N-VA voorspelde. Zoals wel vaker had die partij het bij het verkeerde eind, en ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat het gekneusde ego van de partijvoorzitter hem verhindert om een gelijkaardig plan in Antwerpen door te voeren, ook al kan het van Antwerpen een bruisende stad voor de zwakke weggebruiker maken. Pasen zal op een woensdag vallen vooraleer Bart De Wever de ecologen en socialisten ergens gelijk in zal geven.

En dan zijn er natuurlijk ook sommige automobilisten die maar niet kunnen begrijpen waarom ze rekening zouden moeten houden met ons. Op 8 juni was het lekker regenen. Ik wilde bij Opera de weg oversteken naar de Meir.
Nu, ge moet weten dat beide straten niet zijn aangelegd door mensen die fietsen, want anders hadden ze geweten dat ge géén gladde steen aanlegt, maar kiest voor een ondergrond met grip zoals asfalt of beton.

Uit de snelheid van de aankomende auto kon ik afleiden dat ik die veilig langs achteren zou kruisen als die gewoon bleef doorrijden. Maar ineens beslist die chauffeur om in de remmen te gaan om voorrang te verlenen waar dat niet verplicht is, met als gevolg dat de auto dwars voor mij tot stilstand komt.
Ik reed sowieso al niet te snel want het regende, en ik had al op zoiets geanticipeerd, maar toch; ik trek mijn remmen aan, maar de ondergrond is spekglad, en door het gewicht van mijn rugzak in de bagagedrager glijdt mijn achterwiel linksonder mij door. Ik probeer door mijn voeten te zetten niet om te vallen, maar ook die glijden over de gladde steen, en enkele milliseconden later vlieg ik op de grond, net voor de auto.

En die chauffeur kijkt naar links, over haar schouder, gunt mij enkel een norse blik, en rijdt dan gewoon verder. Ik gok dat die al lange tijd vrijgezel is.
Drie Antwerpenaren die rond mij stonden boden wél hun hulp aan, vroegen of het wel ging en wezen mij in de richting van een huisarts. 't Is duidelijk dat er wel degelijk ook vriendelijke mensen bestaan.

Nu, genoeg over mijn eigen accident; aan de andere kant erger ik mij ook aan de zwakke weggebruikers die de verkeersregels compleet aan hun laars lappen. Zo zijn er velen die het rode licht negeren (auto's trouwens soms ook want 'nét rood' is toch maar 'bijna oranje' en oranje is toch 'nog groen' hè), en tussen de andere fietsers slalommen alsof ze in San Andreas zijn. De vele brommertjes die afhankelijk van de filelengte wisselen tussen rijbaan en fietspad zijn ook een verschrikking. En da's nu maar een empirische vaststelling maar jonge, mannelijke brommerbestuurders zijn echt de ergsten. Als het geen discriminatie zou zijn zouden die mensen van mij een getuigschrift moeten halen voor defensief rijgedrag.

En dan zijn er ook nog die e-trotinettekes wier gebruikers denken dat letterlijk elke geasfalteerde vierkante meter een parkeerplaats is, met deze schandalige resultaten op de Meir tot gevolg:


Dus ja, in het algemeen toch veel egoïsme.

Maar bon, uiteindelijk kom ik toch nog (bijna) om kwart voor negen aan bij IDLab. Die eerste dag extra vroeg vertrekken was duidelijk geen overbodige luxe!

Eens binnen komt mijn contactpersoon mij halen, en merk ik dat ik niet de enige ben die vandaag begint. We krijgen beiden een korte inleiding bij het werkvolk, waarna we naar een moderne vergaderruimte gaan en we een presentatie krijgen over het doen en laten bij IDLab. Tegen dat dat allemaal gedaan is, loopt het al tegen de middag aan en is het schafttijd.

In de namiddag heb ik ook nog mijn eerste 'echte' vergadering, waarin ik ingeleid word in het lopende project waar ik zal in meewerken. Het is in het begin natuurlijk nog een beetje vaag, maar ik zal mij in de komende weken goed weten in te werken in dat project.

demain-toekomst-zukunft.be

Na vele decennia van 'België verscheuren op Vlaams-nationalistische wijze' wordt er voor de eerste keer aan de Belgen zelf gevraagd hoe wij één van 's werelds beste landen nu eigenlijk vorm willen geven. De federale overheid heeft een website geopend om zes weken lang mensen toe te laten hun mening te geven. Over onze staatsstructuur, hoe we mensen in het democratisch bestel moeten betrekken, de grondrechten, …

Het was een grote opgave moet ik wel zeggen. Er werd zelfs door N-VA in de Kamer steen en been geklaagd over hoe belachelijk dit idee wel niet is. Het zou te complex zijn, dit is beleid afwimpelen, tralalaatjes. Dat werd ook in De Afspraak op Vrijdag aangevoerd.
En ja, het kost wel moeite om het in te vullen en ook ik moest over enkele vragen wat langer nadenken dan ik had voorzien. Maar dat vind ik goed; een staatshervorming is ook een complex gegeven, en dat kún je gewoon niet met enkel simpele vraagstukken oplossen. Ik zou het dan net slechter gevonden hebben!

Maar ja, die drempel heeft dan ook veel mensen afgehouden om het in te vullen. Kijk, da's ieders recht. maar opnieuw, fundamentele staatsvragen oplossen is nu eenmaal een moeilijke opgave. Desalniettemin vind ik 19.000 Belgen die daar toch tijd voor maakten al een veel beter resultaat dan ik verwacht had; de petitie om Thuis bij de VRT te laten staan kon een kleine 30.000 Belgen bekoren, ook al was die veel makkelijker in te vullen en was er een grote knop op de VRT-voorpagina om naar die pagina te gaan.
Het is ook nog afwachten of er wel rekening mee gehouden zal worden met de Belgen en hun meningen; Vlaams-nationalisten staan er niet om bekend veel rekening te houden met de wil van het volk, en meer met hun eigen mening opdringen aan anderen, zoniet goedschiks dan kwaadschiks. Maar ik zeg altijd: Iets doen doet oneindig veel keer meer dan niets doen.

Bon, dit zijn mijn antwoorden. Het leek me wel tof om zo mijn mening eens te delen, maar ik snap ook heel goed als dit andere mensen geen zak boeit. Als mijn mening u niet interesseert, klik dan hier om over te slaan, even goeie vrienden hoor =D

De rol van de Senaat

Hoe zie jij de rol van de Senaat ? Wat stel je voor ?

In de overheidsvorm die ik voorstel, kan de Senaat een belangrijke rol spelen als ontmoetingsplaats, waarbij elke provincie afgevaardigen stuurt die door de provincieraad aangewezen worden. Deze afgevaardigden treden niet op als vertegenwoordigers van een bepaalde politieke partij, maar als vertegenwoordigers van hun provincies, een beetje zoals de premier van België (op dit moment De Croo) niet als vertegenwoordiger van Open VLD, maar als vertegenwoordiger van België optreedt.

In die samenstelling kan de macht van de Senaat uitgebreid worden, waarbij provincieafgevaardigden beleidsvoorstellen (minstens tijdelijk) kunnen tegenhouden als die een bepaalde provincie buitensporig negatief zouden beïnvloeden. Dit kan dan een sterk signaal zijn naar het parlement dat een bepaald beleid nefast zou zijn voor een bepaald deel van de bevolking.

Licht je antwoord toe. Waarom is dit een goede keuze volgens jou ?

De Kamer dient democratisch verkozen te zijn, maar door de unieke samenstelling van België is het risico reëel dat bepaalde delen van de bevolking (bv. inwoners van de provincie Luxemburg en Duitstaligen) weinig tot zelfs geen vertegenwoordiging genieten in de Kamer. Een senaat biedt hierin een oplossing; ze kan dan niet zelf beleid invoeren, maar wel erover waken dat het beleid aan alle Belgen ten goede komt. Zo kunnen alle Belgen, ook al wonen ze in dunbevolkte provincies, zich ervan vergewissen dat ze een sterke minimumvertegenwoordiging genieten.

De stem van de burger in een debat over duurzame ontwikkeling

Hoe wil jij burgers betrekken bij een concreet debat waarbij de beslissingen invloed hebben op het dagelijkse leven van burgers zoals bijvoorbeeld de maatregelen rond de duurzame omgang met mens en planeet ? Hoe zou jij dit organiseren ? Wat stel je voor ? Je kan ook verschillende mogelijkheden combineren.

Een panel van burgers die zich vrijwillig aanmelden om hierover te debatteren en oplossingen te formuleren. Zij worden hierin bijgestaan en geadviseerd door experten (bv. hoogleraren) in deze materie. Middels een gekwalificeerde meerderheid mag dit panel dan ook beleidsvoorstellen doorvoeren.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Veel mensen zijn overtuigd van het belang van de duurzame omgang tussen mens en planeet, en dat deze omgang op dit moment onmogelijk vol te houden is. Echter, veel politici gebruiken deze langetermijnproblematiek voor politiek gewin op korte termijn, door tegenstanders af te schilderen als fantasten die hierin overdrijven. Van deze slechte invloed moeten we zo snel mogelijk af. Een panel van ongebonden burgers lijkt daarbij opportuun. Experten kunnen hen dan duiden op de voor- en nadelen van bepaalde ideeën.

Politici stemmen ook bijna altijd volgens hun eigen fractie, ook al strookt die fractiestroming niet met hun eigen ideologie. Dit wekt de indruk dat voor sommige voorstellen (bv. rekeningrijden) geen meerderheid gewonnen is, terwijl peilingen bij de bevolking het tegendeel doen vermoeden. Zoiets versterkt ook het wantrouwen van de bevolking in politici.

Een evenwichtige beslissing

Als er in België een referendum zou gehouden worden, welke meerderheid is er dan nodig om een voorstel goed te keuren ? Meer dan 50% van de stemmen in het hele land ? Of meer dan 50% in elke gewest of gemeenschap ? Zijn er nog andere vereisten ? En is dat voor alle thema’s zo, of kan dat verschillen per thema ? Wat stel je voor ?

Geen van bovenstaande. Ik stel een ander systeem voor: Stel dat er een referendum wordt gehouden over een bepaald voorstel. Dit voorstel wordt dan goedgekeurd als aan minstens één van de volgende voorwaarden voldaan is:

Deze vereisten gelden voor alle thema's hetzelfde.

Licht je antwoord toe. Waarom is dit een goede keuze volgens jou ?

Deze vereisten zorgen voor een breed gesteund draagvlak bij de bevolking, die het vertrouwen in de democratie zal bestendigen. Referenda kunnen enkel slagen als het duidelijk is dat ofwel heel veel Belgen het voorstel genegen zijn, of als Belgen uit alle provincies hier geen graten in zien.

Dit systeem is ook superieur aan de voorbeelden, omdat het namelijk wél toepasbaar is op Brussel. Door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest als provincie op zich te beschouwen, krijgt het een gelijk speelveld ten opzichte van de rest van het land.

Het cumuleren van functies

Zijn er bepaalde posities in de politiek (voorzitter, schepen of burgemeester) of bij bedrijven en organisaties die voor jou niet te combineren zijn met het mandaat als parlementslid ? Zo ja, welke ? Wat stel je voor ?

Elke positie; het zou verboden moeten worden om, naast het mandaat van parlementslid nog andere jobs uit te oefenen, met uitzondering van vrijwilligerswerk. Schepen, burgemeester, parlementslid, bedrijfsleider, het maakt niet uit: Vanaf dat men kiest om een functie binnen ons democratisch bestek te vervullen, verzaakt men aan het recht om tegelijkertijd andere betaalde posities te bezetten.

Het is voor vele mensen onbegrijpelijk dat een volksvertegenwoordiger, één van de belangrijkste functies binnen het democratisch bestek, er in zou slagen om meer dan één job tegelijkertijd kwalitatief uit te oefenen. Dit geeft een (terechte) indruk van politici die hun job niet serieus pakken, maar er op uit zijn om zoveel mogelijk geld binnen te harken tijdens hun mandaat. Dit kan niet. Er zijn meer dan genoeg problemen en mensen die aandacht vereisen van parlementsleden. Momenten die niet in het parlement doorgebracht worden, moeten dienen om naar buiten te treden en proactief naar de noden van het volk te gaan luisteren Volksvertegenwoordiger is een voltijds beroep, en moet ook als zodanig beschouwd worden. Mensen die denken dat iemand tegelijk bv. burgemeester en voorzitter van een bedrijf kan zijn, hebben niet de juiste ingesteldheid voor die eerste positie.

Bij het cumuleren van jobs "in de privé" is er nog een bijkomend probleem van belangenvermenging; een politicus die in de raad van bestuur zetelt van een bedrijf, zal geneigd zijn om eerder zijn persoonlijke belangen dan die van het volk veilig te stellen. Ook al zijn er politici die dat niet zouden doen, het is het risico absoluut niet waard.

Regeringsvorming

Hoe kunnen we zorgen dat de regeringsvorming sneller verloopt ? Wat stel je voor ?

Nadat er een bepaalde tijd verstreken is (bv. één jaar na de uitslag), dient een expertenregering aangesteld te worden.

De Belgische universiteiten mogen dan aanduiden welke experten zij afvaardigen voor de verschillende departementen.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Nieuwe verkiezingen zijn geen antwoord op een falende regeringsvorming; de kaarten opnieuw schudden heeft niet tot effect dat mensen zo gaan stemmen om de vorming te vergemakkelijken (waarom zouden ze?), eerder om de vorming te bemoeilijken, door op extremistische partijen te stemmen. Zo komt men in een vicieuze cirkel terecht die het probleem dat men wilt oplossen net zal verergeren.

Een tijdelijke technocratische regering is de minst slechte oplossing in afwachting van een democratische regering: Experts zijn net dat; experts. Men kan dus aannemen dat de dossierkennis voorhanden is. En daarbij, deze expertenregering zal dan nog altijd binnen het parlement een meerderheid moeten vinden om beleid door te voeren. Het is dus niet dat deze mensen als de facto regenten zullen kunnen regeren, integendeel.

De Belgische universiteiten hebben al decennialang blijk gegeven van het hoogkwalitatieve onderwijs dat zij verzorgen. Door hen te laten kiezen wie tijdelijk een mandaat opneemt, kan niemand zeggen dat er politieke motieven gespeeld hebben bij bepaalde experts.

Regeringssamenstelling

Welke evenwichten, of gegarandeerde vertegenwoordiging zijn er voor jou nodig bij het samenstellen van een regering ? Wat stel je voor ?

Er mag een quota opgesteld worden, zowel op het gender- als leeftijdsspectrum; bij genders mag het verschil tussen vertegenwoordiging van mannen en vrouwen maximum 10 procentpunt bedragen; in een fictieve regering van 100 ministers zouden er dan bv. maximum 45 mannen en 55 vrouwen kunnen zijn. Abinaire mensen worden opgeteld als zouden ze deel uitmaken van het gender in de minderheid.

Op gebied van leeftijd zou geen enkele leeftijdsgroep (in schijven van elk 10 jaar, 18-27, 28-37, …) meer dan 30% van de totale regering mogen vertegenwoordigen.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Ik denk dat de huidige genderquota redelijk op orde zijn, daar moet niet veel aan veranderd worden. Zowel mannen als vrouwen zijn goed vertegenwoordigd, zoals het hoort. Ik zou graag abinaire mensen tot een eigen "gendergroep" rekenen, maar er zijn op dit moment gewoon enorm weinig mensen die zich als dusdanig identificeren. Maar het lijkt me enigzins belangrijk om het toch al in te schrijven in de quota's zodat men weet dat er rekening mee gehouden wordt. In de toekomst kan dat nog altijd bijgesteld worden.

De leeftijdsquota lijken mij ook belangrijk om zowel ervaring een vereiste te maken van een regering, maar ook jongeren de kans te geven om op hoog niveau beleid te mogen maken.

Nieuwe grondrechten

Zijn er nieuwe grondrechten die je voor iedereen zou willen garanderen? Wat stel je voor?

Het recht op vrije software.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Het recht op vrije software is een grondrecht dat mijn inziens voortstroomt uit het recht op vrijheid, maar zo wordt dit recht nog in geen enkel land geïnterpreteerd. In dit informatietijdperk kan België een ongelofelijke voortrekkersrol opnemen door te stellen dat elk mens het recht heeft om diens computertoestel in vrijheid te kunnen gebruiken. Die software moet volstaan om op een comfortabele manier deel te nemen aan de maatschappij, mensen zouden dus geen propriëtaire software nodig moeten hebben. De Belgische overheid verspreidt nu al vaak vrije software, de bekendste is misschien de eID-middleware. Ze kan dat dan ook voor een enorm lage kost doen voor andere vrije software (want veel vrije softwarepakketten zijn immers ook gratis). Op die manier bestendigt de overheid het belang dat ze schenkt aan de digitale vrijheid van iedere burger. Het spreekt natuurlijk ook voor zich dat we kinderen in school onze grondrechten aanleren en de redenen daarachter, en dus ook de redenen achter vrije software (zie https://www.gnu.org/philosophy/government-free-software.nl.html).

Dit zou ook korte metten maken met het onverdedigbare verdienmodel van vele Amerikaanse oligarchische techbedrijven zoals Apple en Microsoft, omdat zij hun kapitaal hebben opgebouwd door mensen hun digitale vrijheden te ontzeggen.

De grondrechten die in Europese en mondiale verdragen zijn opgenomen (bijvoorbeeld de Europese rechten van de mens) behoeven geen grondwettelijke verankering; deze is al impliciet omdat we ons hebben ingeschreven in de Europese waarden.

Grondrechten concreter maken

Zou jij grondrechten zoals het recht op een menswaardig leven concreter willen vastleggen in grondrechten die voor iedereen gelden? Wat stel je voor?

Dit lijkt mij niet echt nodig.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Op dit moment is België al een sociaal zeer sterk land, en is er voor bijna elke situatie wel een hulplijn te vinden, zoals het OCMW. Al die zaken zijn er gekomen zonder dat daar een grondwettelijke verankering voor nodig was.

Taal van de overheid

In welke taal of talen moet de overheid met haar burgers communiceren? Wat zouden de regels moeten zijn?

In het Nederlands, Frans of Duits. Andere talen (ook vaak gesproken talen zoals Engels, Spaans, …) moeten geweerd worden indien mogelijk, maar als het niet anders kan (zoals het voorbeeld van Cosmo) moet een "taalovertreding" wel gedoogd worden. Tegelijkertijd dient er wel ingeschreven te worden in de grondwet dat de provincies elk één of twee standaardtaal/talen hanteren. Het is in deze taal dat de provinciën zich met name cultureel tot uiting zullen brengen. In dit scenario wordt Brussel als provincie tweetalig (Frans en Nederlands), net zoals de provincie Luik (Frans en Duits). De andere provincies behouden hun taal zoals die nu is in het gewest waar ze liggen.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Engels is een invasieve taal (niet alleen in België maar in bijna de hele wereld) en domineert vooral op cultureel vlak al veel in onze samenleving, denk aan muziek, films en videospelletjes. Die dominantie is er al zeker in de academische wereld: In bepaalde universiteiten zoals de UGent en KULeuven worden zelfs al Nederlandstalige opleidingen afgeschaft en vervangen met Engelstalige opleidingen. Dit is onacceptabel!

De taal heeft geen geschiedkundig of cultureel verleden op het Belgische grondgebied. We moeten dus komaf maken met een overheid die proactief Engels als communicatietaal gebruikt. We hoeven hiervoor geen speciale wettelijke erkenning voor toe te voegen opdat men (in de periode dat men zich een Belgische taal eigen maakt) in het Engels geholpen kan worden; in de praktijk wordt dat nu ook al gedaan en worden overtredingen van de taalwetten gedoogd indien het praktisch te moeilijk is om ze te volgen. Dit is zeker tolereerbaar.

Door alle Belgische talen overal in België aan te bieden, versterken we de multiculturele cohesie tussen Vlaams-, Duits- en Franstalige Belgen. Culturen gescheiden houden van elkaar was vroeger waarschijnlijk wel de juiste keuze omdat het Frans in België domineerde en het Vlaams wegdrukte, maar met een integrerend beleid dat alle landstalen evenwichtig beschermd kunnen we die scheiding stilaan ongedaan beginnen maken.

Het recht om in elke Belgische taal op het Belgisch grondgebied geholpen te kunnen worden door de overheid moet echter wel gepaard gaan met een verplichting van de Franse (liever Franstalige) Gemeenschap om het Nederlands als verplicht vak te onderwijzen, op dezelfde manier zoals in de Vlaamse Gemeenschap aan leerlingen vanaf het vijfde leerjaar Frans wordt onderwezen. Anders onstaat er een oneerlijke verhouding waarbij het Frans meer "de standaardtaal" wordt in België. Deze onderwaardering van het Nederlands heeft in het verleden al tot grote scheuren in België geleid waar we nu nog altijd de gevolgen van dragen. Net zoals in Groothertogdom Luxemburg kunnen drie talen vredig naast elkaar bestaan, als deze vanaf jonge leeftijd gelijkwaardig aangeleerd worden. En dan wordt het probleem van beperkte talenkennis bij ambtenaren op lange termijn ook vanzelf opgelost.

Nieuwe grondrechten

Zijn er nieuwe grondrechten die je voor iedereen zou willen garanderen? Wat stel je voor?

Het recht op vrije software.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Het recht op vrije software is een grondrecht dat mijn inziens voortstroomt uit het recht op vrijheid, maar zo wordt dit recht nog in geen enkel land geïnterpreteerd. In dit informatietijdperk kan België een ongelofelijke voortrekkersrol opnemen door te stellen dat elk mens het recht heeft om diens computertoestel in vrijheid te kunnen gebruiken. Die software moet volstaan om op een comfortabele manier deel te nemen aan de maatschappij, mensen zouden dus geen propriëtaire software nodig moeten hebben.z De Belgische overheid verspreidt nu al vaak vrije software, de bekendste is misschien de eID-middleware.

De grondrechten die in Europese en mondiale verdragen zijn opgenomen (bijvoorbeeld de Europese rechten van de mens) behoeven geen grondwettelijke verankering; deze is al impliciet omdat we ons hebben ingeschreven in de Europese waarden.

Opkomstplicht

Hoe zorgen we ervoor dat zoveel mogelijk burgers gaan stemmen bij de verkiezingen ? Moet het verplicht blijven om te gaan stemmen ? Welke andere initiatieven kunnen we nemen ? Wat stel je voor ?

Behoud de plicht om jezelf aan te komen melden voor de verkiezingen.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Het argument dat mensen met lagere inkomens minder komen stemmen bij een stemrecht zonder opkomstplicht weegt zwaar door. Het argument tegen ("je geeft mensen keuze") is er eigenlijk geen, want in het stemhokje kan je nog altijd kiezen om ongeldig/blanco te stemmen.

Kieskringen

Op basis van welke geografisch gebied (streek, provincie, gewest, gemeenschap, heel het land of andere) zouden de verkiezingen best georganiseerd worden ? Wat stel je voor ?

De federale verkiezingen dienen georganiseerd te worden volgens een federale kieskring, de provinciale verkiezingen op provinciaal niveau en gemeenteraadsverkiezingen op… gemeentelijk niveau.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Een federale kieskring is een belangrijk onderdeel van mijn volledige voorstel tot een stevige herfederalisering van België.

Het beginsel van kieskringen voor mij is: Een kieskring moet net zo groot zijn als het gebied waarin de verkozenen hun bevoegdheden moeten uitvoeren. Het is dus niet normaal dat voor federale verkiezingen de gewestelijke kieskringen gebruikt worden. Wat als een Vlaming zich beter vertegenwoordigd voelt door de PS dan door Vooruit?

Communicatie tussen de taalgroepen versterken heeft positieve culturele gevolgen; hoe meer Belgen met elkaars cultuur omgaan, hoe beter. Zo kan er langzaam weer een sterk verwantschap groeien tussen alle Belgen, ongeacht welke taal ze het liefst spreken.

Dit is ook positief voor de democratie: Op dit moment kan een Waal een Vlaams Kamerlid niet afrekenen op diens wanbeleid en vice versa, en goed beleid kan niet beloond worden. Er is dus een gebrekkige democratische controle op dit moment.

Voor de gelijkheid van de Belgen is dit ook een goed idee: Een Brusselse Belg heeft de keuze uit quasi alle kandidaten, ongeacht de taalgroep waar deze zich het best bij identificeert. Met een federale kieskring krijgen álle Belgen dezelfde keuze voorgeschoteld.

Invloed van partijen

In welke mate moeten partijen of kiezers meer of minder kunnen bepalen welke kandidaten verkozen worden ? Hoe zou jij dit organiseren ? Wat stel je voor ?

Een hybride versie van het Ierse en Zwitserse systeem dat ik 'Rangschikkend panacheren' noem: Belgen moeten kunnen stemmen op kandidaten uit verschillende partijen (= panacheren), maar dienen hierbij aan te geven in welke volgorde ze hun stem toekennen (= rangschikkend), en dit volgens het stappenplan van de enkelvoudige overdraagbare stem (https://nl.wikipedia.org/wiki/Enkelvoudige_overdraagbare_stem).

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Een groot probleem binnen de Belgische politiek en democratie is de particratie; de beslissingen komen vaak voor uit de partij. Dit zorgt er inderdaad voor dat partijen aan hun partijleden dicteren hoe ze moeten stemmen, ook al houden die er soms een andere mening op na. We zien deze particratie ook bij de voorgaande staatshervormingen; deze werden voornamelijk besloten door partijvoorzitters en niet door het volk of haar vertegenwoordigers. Het gevolg is dat België steeds verder gesplitst is, tegen de meerderheid van de bevolking in. De belangen van de partij laten voorgaan op de belangen van het volk leidt dan ook tot wantrouwen van de bevolking in de politiek, met ernstige gevolgen. Dit maakt ook het argument "de partij nieuwe mensen kan lanceren" een tegenargument; men weet dat partijen veel invloed uitoefenen binnen de politiek, dus een onbekende persoon lanceren maakt mensen eerder achterdochtig naar de echte bedoelingen; wordt zo iemand ingezet omwille van diens goeie standpunten en acties, of omdat de persoon een goed stemmenkanon kan zijn?

Al deze problemen wijzen erop dat de particratie België zware schade berokkent. De impact van de partijen moet doorbroken worden, en de impact van de burgers moet bestendigd worden, want Belgíë moet een sterke democratie zijn.

Door het rangschikkend panacheren kunnen mensen ook op kleinere partijen stemmen. Als deze partij de (mijn inziens relatief hoge) kiesdrempel van 5% niet haalt, dan weet de kiezer dat zijn/haar/diens stem niet verloren gaat, maar opschuift naar de 'tweede' keuze. Zo kunnen ook nieuwe politici een kans maken om in te stappen in de politiek, want dan moeten kandidaat-politici mensen overtuigen van hun integriteit en standpunten, en zijn het niet de partijbonzen die bepalen wie de beste keuze is voor de partij.

De kiezer kan met 'Rangschikkend panacheren' zélf zijn favoriete 'kieslijst' samenstellen, en als die kieslijst toevallig overeenkomt met die van een partij, dan kan die kiezer nog altijd zijn keuzes zo rangschikken. Dit zou een positieve revolutie betekenen voor de Belgische democratie.

Financiering van partijen

Moeten er bijkomende beperkingen komen op de partijfinanciering ? Aan welke beperkingen denk je ? Wat stel je voor ?

De partijverloning moet degressief worden: Grotere partijen moeten in proportie net minder geld per zetel krijgen, een logaritmische schaal lijkt daarbij een goede keuze. Een fictief voorbeeld: Een partij met tien verkozenen krijgt €10 per verkozene, Een partij met honderd verkozenen krijgt €5 per verkozene, een partij met duizend verkozenen krijgt €2,5 per verkozene.

Partijen mogen per jaar niet meer dan €100.000 uitgeven aan advertenties op (a)sociale media, en tijdens de verkiezingsperiode geen enkele uitgaven; asociale media worden dus gelijkgetrokken met TV en radio.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Door partijverloning degressief toe te passen krijgen grote partijen nog altijd meer geld dan kleinere, maar is het verschil niet meer zo extreem, en zo kunnen kleine partijen hun stem óók laten horen, zonder dat ze daarbij al te fel verdrongen worden door de bestendigde partijen.

Het plafond van €100.000 per jaar is, zeker gezien het bereik dat asociale mediaplatformen kunnen hebben, nog altijd een zeer hoog bedrag, bijna €10.000 per maand. Voor slechts €5.000 (de helft!) kon de partij VB al één miljoen stemmers bereiken (bron: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/11/15/politieke-partijen-blijven-campagne-voeren/). Dus ja, €100.000 per jaar is nog steeds zeer gul.

Een verbod op asociale media tijdens de verkiezingsperiode lijkt misschien drastisch, maar mijn inziens niet drastischer dan de verboden op TV of radio, het is gewoon onze wetten in lijn brengen met de realiteit van de 21ste eeuw waarin (a)sociale media ook in veel huiskamers binnenkomen; deze kanelen zijn problematisch omdat ze partijen toelaten omgecontroleerd hun gang te gaan in wat ze zeggen of beweren. Dit gebrek aan regels wordt dankbaar misbruikt door extremistische partijen die sowieso al niet om een leugen verveeld zitten, als ze zo maar de macht kunnen krijgen en mensen kunnen polariseren.

Partijen die drijven op populisme zullen niet gediend zijn bij het uitgavenplafond op sociale media, die zo geconstrueerd zijn dat de meest polariserende en reactie-opwekkende advertenties het meest verspreid worden. Dit is een goede zaak. Het beperken van populisme en polarisatie verplicht politici om rustigere en eerlijkere technieken toe te passen.

Grenschoverschrijdend beslissen

Wat is de beste manier om in ons land beslissingen te nemen over grenzen heen, bijvoorbeeld over luchtkwaliteit? Welke overheid of overheden moet volgens jou betrokken zijn ? Wat stel je voor ?

Grensoverschrijdende onderwerpen horen uitsluitend op federaal niveau bepaald te worden. De andere overheden moeten hier buiten blijven.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Natuurlijk moeten grensoverschrijdende zaken op federaal niveau bepaald worden: Mensen kunnen het niet vatten dat zulke zaken in België door meer dan één minister aangepakt worden, omdat we al zo'n klein landje zijn. De aanpak van wat de provincies te boven gaat verdient dan ook één en slechts één verantwoordelijke, en dus op het federale niveau. In mijn voorstel kan de Senaat nog altijd een invloed uitoefenen zodat alle provincies zich nog steeds kunnen vinden in de uiteindelijke beslissing.

De huidige manier van gewesten de bevoegdheid over dit soort zaken geven heeft ook niks gedaan aan de tegenstellingen tussen Vlaanderen en Wallonië wegwerken, ook al was dat indertijd een argument om de gewesten op te richten. Integendeel, de gewesten worden beschuldigd van elkaar tegen te werken, waarbij, als er geen akkoord gevonden wordt, er maar een patstelling wordt afgekondigd en seperatisten naar de andere kant wijzen voor hun eigen falen te excuseren, en dus zou de oplossing… nog meer bevoegdheden splitsen zijn? Dat is niet serieus.

Bevoegdheidsverdeling

Zijn er bepaalde bevoegdheden die voor jou altijd federaal moeten blijven en dus niet naar de deelstaten mogen overgedragen worden? Zo ja, aan welke thema’s denk je dan? Wat stel je voor?

Bijna alle bevoegdheden moeten federaal geregeld worden.

De bevoegdheden voor onderwijs en cultuur dienen gedeeld te worden door het federale en provinciale niveau; het federale niveau zet hierbij de krijtlijnen uit (bv. voor onderwijs: Wat zijn de eindtermen waar een Belgische leerling aan moet voldoen, accreditatie van onderwijsinstellingen, …), en de provincies voeren dit uit, waarbij ze zelf ook accenten mogen leggen (bv. in Limburg zouden kinderen meer kunnen leren over de verbondenheid tussen Nederlands en Belgisch Limburg, in Namen kan men kinderen het Waals terug aanleren, …)

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Er is al decennialang meer en meer geregionaliseerd, waarbij België steeds verder gebroken werd. Vroeger, ten tijde van het Egmontpact, was dit wel nodig omdat het Vlaams als taal nogal weggedrukt werd. Maar dit is later doorgeslagen naar het idee dat regionalisering gewoon iets was wat we moesten doen uit Vlaams-nationalisme. "Wat we zelf doen, doen we beter" werd "wat we zelf doen, doen we zelf". En nu zitten we in een situatie waarin een landje van ocharm 30.000 km² drie klimaatministers heeft, zes (!) ministers van gezondheid, enkele voor mobiliteit, en twee ministers van justitie (beetje Vlaamse hoogheidswaanzin maar 't is nu wel zo), terwijl dat een federale bevoegdheid is! Over het hele politieke spectrum is de meerderheid van Belgen het eens: Eén minister voor één bevoegdheid, da's genoeg voor ons kleine land.

Cultuur daarentegen is iets wat vooral provinciaal is; Brusselaars, West-Vlamingen, Luikenaars, Limburgers, … Al deze mensen beleven hun eigen cultuur in hun eigen provincie op een verschillende manier. Daarom dienen zij ook het grootste deel van de bevoegdheid over cultuur te hebben. Zo kunnen ze zichzelf ook profileren t.o.v. de andere provincies, om zo toeristen uit zowel binnen- als buitenland te lokken. De federale overheid kan hier ook een verbindende rol spelen.

Onderwijs is ook belangrijk om (qua uitvoering) provinciaal te regelen, omdat het toelaat dat de provincies accenten in hun lessen te leggen, Belgen hoeven niet allemaal exact hetzelfde te leren. Ik hoop daarbij dat leerlingen vooral zo kennis kunnen maken met hun eigen provincie en bijhorende culturele geschiedenis; de Luikse wafels, het verschil tussen een Antwerpse sinjoor en pagadder, de garnaalvissers te paard in Oostduinkerke, de geschiedenis van de Citadel van Namen, … Al deze za-ken verdienen meer aandacht en zijn zaken waar mensen ook echt trots en identiteit uit kunnen putten, in plaats van een geforceerde Vlaamse canon te moeten kunnen opdraven ten voordele van de Vlaamse eenheidsworst.

Beslissen in crisistijd

Wie moet in geval van een crisis de beleidsbeslissingen nemen ? Wat stel je voor ?

De federale overheid beslist, de provincies dienen deze dan te implementeren.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

"De federale belangen gaan voor op de gewestelijke" is een zwak argument tegen federale beslissingen in een crisissituatie, het lijkt me toch wel wiedes dat een land tijdens een crisis beslissingen moet nemen die het 'minst slecht' zijn voor álle Belgen. Dit bevordert ook het gelijkheidsgevoel bij de mensen. Het is ook gewoon duidelijker: Eenzelfde beleid, waar je ook bent in het land. Zeker in crisissituaties zijn duidelijkheid en eenduidigheid van een niet te onderschatten belang.

Door samen aan één zeil te trekken, volgt natuurlijk dat er ook samen achteraf naar compensaties gezocht wordt. Samen uit, samen thuis. Als gewesten/provincies zelf zouden beslissen, dan zou men naderhand geneigd zijn om te zeggen dat ieder zijn eigen problemen maar moet opsoppen, ook al zijn die problemen te groot om zelf te financieren.

Solidariteit tussen overheden

Wie neemt welke verantwoordelijkheden bij noodsituaties ? Wie moet ingrijpen en instaan voor de kosten van de schade? Wat stel je voor ?

De huidige acute aanpak (gemeentelijk, dan provinciaal, dan federaal) werkt goed. Kosten dienen dan gedragen te worden door de privé (de verzekeringsmaatschappijen), en bijkomend door het hoogste niveau dat de aanpak heeft gecoördineerd. Moest de federale overheid bijvoorbeeld niet tussenkomen, dan zal de provincie tussenkomen.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Zoals in de argumenten aangehaald; de kosten enkel verhalen op de gewesten zorgt voor een totaal gebrek aan solidariteit van overheidswege. We zien dit gebrek aan solidariteit gemanifesteerd met de overstromingen in Wallonië; ook al is de klimaatramp iets wat ons allen aangaat, toch worden de kosten verhaald op het Waals gewest. Als we dan kijken hoe doodgewone Vlamingen zich wel inzetten om op eigen initiatief hun Waalse landgenoten te helpen, dan moge het duidelijk zijn dat er een gigantische discrepantie is tussen hoe bepaalde partijen blijven hameren op de 'grote verschillen' tussen Waal en Vlaming, en hoe Walen en Vlamingen zich nu écht tot elkaar verhouden.

Het risico op de zogenaamde 'wafelijzerpolitiek' dient wel in acht genomen te worden, dat is waar. Maar daarom dat ik ook voorstel om de gewesten geleidelijk af te schaffen, waarbij de provincies een sterkere rol krijgen. Zo stopt het gekrakeel van dat de ene deelstaat iets krijgt wat de andere niet zou krijgen.

Dialoog en uitwisseling

Moet er meer dialoog en een publiek debat zijn over de taalgrenzen heen in België ? Zo ja, op welke manier zou je dat doen ? En indien nee, waarom niet ? Wat stel je voor ?

Een systeem dat aanleunt bij het Luxemburgs model (waar ook drie talen gesproken worden trouwens): Belgische leerlingen dienen tijdens hun opleiding de drie landstalen te leren; het (Vlaams-)Nederlands, het Frans en het Duits. Er mag hierbij een nadruk gelegd worden op het perfectioneren van de taal die in de provincie gesproken wordt, maar de twee andere talen zouden toch minimaal op niveau B1 van het Gemeenschappelijk Europees referentiekader gehanteerd moeten kunnen worden.

Dat zijn de minimumvereisten die door het federale niveau vastgelegd worden voor het hele land, maar de provincies zijn bevoegd voor de manier waarop ze dat doen en implementeren. Provincies blijven ook bevoegd voor het aanbod van cultuur, en mogen dus ook hun eigen omroepen verder uitbouwen zoals die vandaag bestaan (TV Limburg, Bruzz, …). De federale overheid biedt in dit scenario een Belgisch aanbod voor cultuur en journalistiek, waarbij de VRT, RTBF en BRF de handen in elkaar slaan. Zij bundelen hun krachten voor een sterke, drietalige omroep, waar programma's in één van de drie landstalen gemaakt worden. De andere talen worden dan via ondertiteling aangeboden. De journaals worden in drievoud (één voor elke taal) gepresenteerd.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Door mijn voorstel om de provincies hun eigen omroepen te laten uitbouwen waarborgen we dat er nog altijd een voldoende "taalgemeenschappelijk" aanbod is, maar dat dat aanbod veel beter afgestemd is op de bevolkingen waar ze zich toe richten.

Waar Vlamingen op dit moment Frans en Nederlands leren, is dat in Wallonië helemaal niet het geval; Waalse kinderen mogen kiezen (???) of ze Nederlands of Engels leren. Dat moet ophouden; dit is een kwestie van wederzijds respect opbrengen voor de taal en cultuur van álle Belgen, ook de Duitstalige. Desnoods dienen we het Engels uit het curriculum te schrappen; dat sluipt sowieso al in onze huiskamers en GSM's meer dan genoeg binnen. Daarbij mogen de provincies nog wel zelf het onderwijs uitbouwen naar de noden van de provincie zelf, en bv. de geschiedenislessen beter afstemmen op de eigen provincie, in plaats van een opgedrongen Vlaamse canon te moeten onderwijzen.

Eén grote federale omroep laat ook toe om subsidies en fondsen efficiënter in te zetten. Zo komt er ook makkelijk geld vrij voor diepgaande journalistiek, want maatschappelijke problemen stoppen zelden aan de taalgrens. Dit brengt niet veel geld op (waardoor privébedrijven dit meestal niet doen) maar is wel van hoge maatschappelijke waarde. We zien dit nu al met bv. #Investigation en Pano, die soms spraakmakende reportages onthullen die verstrekkende gevolgen hebben. Als deze journalisten nu de handen in elkaar zouden kunnen slaan, zouden we in België een omroep kunnen creëren die zijn gelijke niet kent.

Bevoegdheidsverdeling

Zijn er bepaalde bevoegdheden die voor jou altijd federaal moeten blijven en dus niet naar de deelstaten mogen overgedragen worden? Zo ja, aan welke thema’s denk je dan? Wat stel je voor?

Alle huidige federale bevoegdheden dienen minimaal federaal te blijven. Er zijn trouwens al enkele bevoegdheden die ik zeker niet op deelstaatniveau zou regelen, toch overgeheveld in het verleden (zoals mobiliteit). De bevoegdheden mobiliteit, klimaat en gezondheid dienen zo snel mogelijk terug op federaal niveau geplaatst te worden.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

De bevoegdheden mobiliteit, klimaat en gezondheid herfederaliseren is een realistisch begin voor het afbouwen van de gewesten en gemeenschappen, maar da's een doel op lange termijn. De andere bevoegdheden federaliseren (of provincialiseren) is op dit moment niet politiek haalbaar.

Bijna alle Belgen zijn overtuigd van het idee dat zulke grote bevoegdheden één en slechts één minister behoeven, en kunnen het niet snappen dat zelfs voor zoiets urgents als klimaat er eerder geruzied wordt tussen de ministers die elkaar de hete patat doorschuiven, in plaats van eindelijk beslissingen te nemen.

Zeker het splitsen van de sociale zekerheid zou problematisch zijn; dit wordt in Vlaams-nationalistische kringen vaak geopperd als noodzakelijk om de 'Waalse aderlating' ongedaan te maken, maar zo werkt het niet. Elk land heeft zijn eigen rijke en minder rijke regio's, en dan stroomt er ook geld van het rijke naar het arme gedeelte. Om die reden beslissen om het armere deel af te stoten is enorm onsolidair, en zou indirect ook Vlaanderen negatief beïnvloeden, want Wallonië is onze grootste handelspartner en dat deel nóg armer maken is slecht voor heel België.

Structuur van het land

Wat is voor jou de ideale structuur voor jouw land voor de toekomst ? Wat stel je voor ?

De ideale structuur van België is (in hiërarchische volgorde) als volgt:

  1. Het federale niveau, dat op het hele Belgische grondgebied haar bevoegdheden uitoefent.
  2. Het provinciale niveau, bestaande uit elf provincies: de tien provincies die nu bestaan, en Brussel als nieuwe provincie. deze provincie valt samen met wat nu het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is.
  3. Het gemeentelijke niveau.

De gerechtelijke arrondissementen laten we samenvallen met de provinciegrenzen. Mits kleine aanpassingen (bv. arrondissement Brussel herschikken zodat dit enkel nog de provincie Brussel omvat) is dit een relatief makkelijke aanpassing.

De bestuurlijke arrondissementen laten we verdwijnen, net zoals de Vlaamse opdeling in referentieregio's. De provincieraden nemen hun bevoegdheden over.

De gewesten en gemeenschappen bestaan in deze ideale structuur niet meer, hun bevoegdheden worden verdeeld naar het federale en provinciale niveau.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Mijn voorstel maakt ook direct korte metten met de twistappel die Brussel nu is; door Brussel als een provincie te beschouwen, wordt het ook duidelijk welke bevoegdheden in een land het best federaal en welke het best provinciaal worden. Er hoeft niet meer gediscussieerd worden over hoe Brussel nu te delen, omdat Brussel gewoon zichzelf mag zijn, een eigen provincie net zoals de andere provincies! Ook de grootte van Brussel qua oppervlakte en inwoneraantal ligt zo een pak beter in lijn met de rest van België. Deze structuur is pakken beter dan de vreemde situatie waar Brussel een eigen gewest is, maar toch niet echt, en waar twee gemeenschappen elkaar op te tenen trappen, …

Het is zo ook gedaan met de discussies over wie nu eindbevoegdheid heeft over bepaalde materie: de gewesten of het federale niveau? Vanaf nu is het eenvoudiger: Als het provinciaal overschrijdende materie is, dan is de federale overheid bevoegd, en niet de provincie.

Het zorgt ook voor een grote bureaucratische vereenvoudiging: Door de arrondissementen, referentieregio's, gewesten en gemeenschappen te schrappen, wordt administratief alles een stuk logischer opgedeeld binnen België. De gerechtelijke arrondissementen vallen nu al grotendeels samen met de provincies dus dat is al zeker maar een kleine moeite.

Elke provincie krijgt een eigen taalstatuut, waarin vastgelegd wordt welke talen waar voornamelijk gesproken worden. Deze hebben dan gevolgen voor hoe in deze provincies het onderwijs en de cultuur geregeld worden. Provincie Brussel krijgt een tweetalig statuut: Frans en Nederlands. Provincie Luik krijgt óók een tweetalig statuut: Frans en Duits. (Nota: Er mag wat mij betreft wel een referendum komen bij de Duitstalige Gemeenschap of ze graag deel uitmaakt van de provincie Luik, of dat ze liever een eigen provincie krijgt die dan bv. Oost-België genoemd wordt.) De andere provincies nemen de taal over van de gemeenschap waar ze (vroeger) in lagen.

Zo maken we van België een land waarin alle Belgen evenredige vertegenwoordiging genieten.

Inspraak van de deelstaten

Hoe zou jij deelstaten inspraak geven in federale beslissingen die gevolgen hebben voor hun beleid ? Wat stel je voor ?

Mits inachtneming van mijn voorstel voor de rol van de Senaat: De provincies kunnen via de Senaat een tijdelijk veto inroepen, als ze vinden dat een bepaalde provincie disproportioneel tegengewerkt wordt. Bij zo'n tijdelijk veto dient de beslissing herbesproken te worden, met inachtneming van de motivering van de betreffende provincie. Dit veto kan met unanimiteit van de andere provincies overschreden worden.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Ik heb al toegelicht hoe de Senaat kan ingelegd worden als vertegenwoordigend panel van alle Belgen, dus ook de Brusselaars en Duitstaligen.

Het veto van één provincie zal hierbij niet zo'n grote invloed hebben als een hele deelstaat die een voorstel tegenhoudt. Er blijft nog altijd inspraak mogelijk, maar niet meer op een niveau waarbij de belangen van het hele land door de ene helft kunnen ingeperkt worden.

Het idee van gewesten die samen zouden moeten werken gaat net in tégen de reden waarom gewesten in België bestaan: om een afzonderlijk beleid te voeren zonder rekening te moeten houden met de anderen. Daarom dat ik ook voorstel om de gewestelijke deelstaten op termijn af te schaffen.

Gemeenschapsbevoegdheden in Brussel

Wie moet volgens jou verantwoordelijk zijn voor gemeenschapsbevoegdheden zoals bijvoorbeeld onderwijs in Brussel ? Wat stel je voor ?

De provincie Brussel, cfr. mijn voorstel voor de nieuwe staatsstructuur.

Uitgaand van de gegeven keuzes, dan is het Brussels gewest de aangewezen verantwoordelijke. Het blijft wel belangrijk dat de gelijkheid van het Nederlands en Frans wettelijk verankerd blijft.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Brussel is inderdaad een groep mensen die niet zomaar herleid kunnen worden tot Vlamingen of Franstaligen. Om hen daarom dus te behandelen alsof de andere gemeenschappen hun voogden zijn, getuigt van weinig respect voor de Brusselse cultuur. Precies alsof Brusselaren niet zelf mogen beslissen hoe zij hun gewest (provincie?) vorm geven.

Vragen over de grenzen van de deelstaten

Hoe zou jij uitdagingen aanpakken in en rond Brussel als die de gewestgrenzen overschrijden ? Wat stel je voor ?

Zoals al eerder toegelicht: Grensoverschrijdende belangen worden een volledig federale bevoegdheid. Ik stel dat voor in functie van de provinciegrenzen, maar in mijn voorstel wordt Brussel een eigen provincie, dus in deze vraag komt dat op hetzelfde neer.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Dit voorbeeld van de ring rond Brussel is een prachtvoorbeeld van hoe gewesten elkaar in België al jarenlang tegenwerken en er zo tegen slakkentempo maar beslissingen kunnen genomen worden. Zo wilt Brussel ook meer groen en meer openbaar vervoer, ten koste van het autoverkeer, en botst dit op een njet van de Vlaamse regering.

Grensoverschrijdende zaken dienen dus federaal geregeld te worden. De provincies (en in mijn scenario dus ook Brussel) kunnen hun kritieken uitdrukken in de Senaat, dus interprovinciaal (en in zekere zin dus ook intergewestelijk) overleg blijft mogelijk.

Hoe worden de deelstaten gefinancierd?

Hoe zou jij de verdeling van de financiële middelen naar de deelstaten organiseren in jouw land voor de toekomst ? Wat stel je voor ?

De deelstaten (of in mijn ideale scenario: De provincies) moeten hun financiering krijgen in functie van hun noden. Deze noden worden op federaal niveau bepaald.

Licht je antwoord toe. Waarom lijkt jou dit een goede keuze?

Het probleem met prestaties te gebruiken als richtlijn voor financiering is dat de wet van Goodhart (https://fr.wikipedia.org/wiki/Loi_de_Goodhart) al gauw om de hoek komt loeren, waardoor dat dus een onbetrouwbare richtlijn wordt, ook al is het aanlokkelijk om presteren te belonen met meer geld.

Kijken naar de noden is een solidaire wijze om Belgisch geld goed te spenderen, zodat alle deelstaten/provincies evenredig kunnen groeien.

Door naar de noden te kijken, verplichten we onszelf ook tot een maatschappelijk debat over wat ook nodig ís; waaraan geven we geld uit, aan wat niet?

Wat zeiden de anderen?

Het merendeel van de antwoorden leek over te hellen naar een herfederalisering in verschillende graden; sommigen stellen unitarisme voor, anderen kiezen voor wat rustigere scenario's. Ook een opvallend aantal supranationalisten; mensen die vinden dat er bevoegdheden van het Belgische naar het Europese niveau moeten overgedragen worden.

Daartegenover stond ook een redelijk aantal mensen die België liever splitsen, met de gebruikelijke (foute) argumenten; Walen kosten ons teveel geld, ze zijn lui, Vlamingen worden onderdrukt, het land zit toch al scheef, …
Opmerkelijk is dat Brussel altijd ontbreekt in het splitsscenario. Als je mijn voorstellen gelezen hebt, dan zal wel opvallen dat in mijn droomscenario Brussel relatief moeiteloos geïntegreerd wordt, zonder bijzondere voorzieningen. Maar de confederale plannen blinken uit in wazigheid: Brussel wordt gewoon deel van Vlaanderen, Brussel wordt de hoofdstad van twee landen tegelijk (???), Brussel wordt een bijzondere Europese zonestad (een stadsstaat zoals Singapore), Brussel verliest alle bevoegdheden, en een enkeling die een 2+2/4-"oplossing" voorstelt. Dat laatste is misschien nog het meest rationele voorstel.

Natuurlijk konden de slimsten onder ons zich ook niet inhouden. Hier heb ik enkele van de beste voorstellen opgelijst. En niet lachen hè, 't is echt 100% serieuze boel hier.

Louiesp stelt het idee van Brussel als Vlaamse hoofdstad in vraag:

We moeten toch eens goed evalueren of het op het lange termijn zinvol blijft om Brussel als hoofdstad van Vlaanderen te behouden. Bij veel Vlamingen is er toch niet veel affiniteit meer met Brussel, en zijn we ook niet echt fier op onze hoofdstad.

Ja dat snap ik wel. En er zijn Vlaamse kandidaten genoeg hè, bijvoorbeeld Gent of Antw-…

Waarom bvb. Mechelen niet evalueren als hoofdstad: een stad met een rijke Vlaamse geschiedenis en best aanvaardbaar door de andere grotere steden zoals Antwerpen, Gent,…en toch dicht gelegen tegen Brussel.

Euh… Nee. Niks tegen Mechelen of tegen Louise hè, maar Mechelen staat zelfs nog achter Hasselt als het op 'kandidaat-Vlaamse hoofdsteden' aankomt.

Dit profiel vond dat er niet de juiste vragen gesteld werden:

Wanneer vragen over wat de Belgen denken over immigratie, OMVOLKING, illegalen?

Tuurlijk, maar dan gaan we wel eerst debatteren of we niet beter IQ-testen3 moeten afnemen om te bepalen wie stemrecht mag krijgen. Ik heb zo'n licht vermoeden dat deze persoon dan eens zelf pijnlijk gaat ervaren wat het is om beoordeeld te worden op iets waar je zelf niks aan kunt doen. Of, we kunnen misschien ook gewoon niet discrimineren?

En dan was er ook nog iemand die zich Ambiorix noemt die… Wel… Ja eigenlijk moet ge dat individu zelf ervaren; het gaat van volledig afschaffen van subsidies aan de universiteiten tot afschaffen van het strafregister. Ik denk trouwens dat sommige van diens voorstellen nogal goed voor 'Ambiorix' zelf zouden uitkomen.

En verder (met de auto)…

...heb ik ook een abonnement op Cambio genomen, een autoverhuurdienst waarmee ik in heel België autootjes, camionettekes en minibusjes kan huren. Ik gebruik namelijk bijna nooit een auto, maar we weten allemaal dat er sowieso eens een moment komt dat fiets, bus en trein tekortschieten, en dan is toegang tot zo'n systeem verdomd handig. Verzekering, wegentaks, de naft, alles zit in de prijs inbegrepen: €3 per maand, en €0,40 per gereden kilometer. Er is ook nog een uurprijs van €2/uur maar die valt 's nachts weg, het moment dat ik het meeste zoiets zou gebruiken.

Ik denk dat ik hier veel geld mee ga uitsparen; een beetje rondvraag bij vrienden en familie leert mij dat een auto makkelijk €2000 á €3000 per jaar kost, alle kosten inbegrepen. Daar kunt ge nog eens goed van gaan eten, en meer dan één keer zelfs! Maar ja, 'k denk dat dat geld vooral zal terugvloeien naar hogere huurprijzen die ik moet neertellen als ik in de grootsteden wens te blijven. Uiteindelijk betalen we allemaal op onze eigen manier het gelag.

Nog iets leutigs om het deze keer af te sluiten? Ik heb ook op maat gemaakte oordopjes gekocht. Heel handig voor mij want ik kan sowieso niet tegen fel geluid en dan zijn zo'n dingen wel handig. Maar de audioloog, die een afdruk moest maken van de binnenkant van mijn oren, merkte op dat ik een opmerkelijk kromgegroeide gehoorgang heb. 'k Heb er een foto van genomen dus oordeel zelf; mijn gehoorgang eindigt bij de witte sponsjes (ter bescherming van mijn trommelvliezen). Nu ga ik achter mijn boeken voor de komende paar maanden, opdat het voor eens en altijd gedaan is. Tot de volgende keer!


1

Behalve natuurlijk tijdens de Sabbat, waar de achterliggende bedoeling daarvan ook betekent dat een fiets of een GSM bedienen niet aan de orde is.

2

Of het slachtoffer in fout was of niet weet ik niet.

3

En ja, dat was een sarcastisch en opzettelijk met de haren getrokken voorstel. Niet in het minst omdat ik oprecht geloof dat de mensen in Down The Road betere beleidskeuzes zouden maken dan bv. Filip Dewinter (Vlaams-Belachelijk).

I made a blog

Jan. 27, 2018

This blog post is not available in English. If you want, you can choose to read it in one of these languages:
Dutch: Ik heb en blog gemaakt
French: J'ai créé un blog

2017; the best year of my life

April 12, 2018

This blog post is not available in English. If you want, you can choose to read it in one of these languages:
Dutch: 2017; het beste jaar van m'n leven
Flemish: 2017; het beste jaar van m'n leven

Fort Europa and VB: An analysis

May 1, 2022

This blog post is not available in English. However, it is available in Dutch: Fort Europa en VB: Een analyse